رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۱ اسفند ۱۳۹۸

اَفشان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

اَفشان

افشان در لغت ريزان، پاشان، و پاشيده‌شده را گويند و در اصطلاح كاغذگران و افشانگران عبارت بوده است از پاشيدن قطره‌هاي كوچك و خُردِ زر (طلا) و سيم (نقره) حل‌شده (محلول) يا ريختن و بيختنِ ريزه‌هاي غبارگونه طلا و نقره بر صفحه كاغذ.

همچنان كه از تعريف افشان برمي‌آيد، افشانگران عمل مذكور را به دو روش صورت مي‌داده‌اند:

يكي پاشيدن قطره‌هاي خُردِ محلول زر و سيم بركاغذ بوده است به‌طوري كه شيئي مشبك را همانند غربال كه داراي سوراخ‌هاي بسيار كوچك بوده بر روي كاغذ قرار مي‌داده و زر يا نقره حل كرده را با قلم مويِ دُمِ اسب بر روی غربال مي‌ريخته و با دقت تمام، ريزه‌هاي طلا يا نقره محلول را از طريق آن بر كاغذ مي‌پاشيده‌اند.

گاهی نيز چند تارِ دُمِ اسب را دسته مي‌كرده و سر آن را در محلول زر يا سيم فرو مي‌برده‌اند تا به زر و سيم حل‌شده آغشته گردد.

پس از آن، با دقت، دسته تارِ دُم اسب را با انگشت ارتعاش مي‌داده‌اند تا قطره‌هاي زر و سيم آبكي آن بر روي كاغذ بپاشد.

اين نوع افشان را به نام افشان حل و هم افشان لِنْنَه مي‌ناميده‌اند و چون بيشتر از طلاي محلول و كمتر از نقره محلول استفاده مي‌شده است، آن را افشان زر يا زر افشان هم مي‌خوانده‌اند.