بريار (عزم و اراده)

کوه و دشت  و شهر و روستا

عرصه کوشش من است.

می‌خواهم اینجا را بهشت کنم

کردستان من، زادگاه من است!

 

رفتگان، این خاک را زینت بخشیدند

با عرق جبین و خون دل خود؛

چگونه من می‌گذارم به باد برود

حاصل رنج جان و تن آنان؟

 

از بیکار نشستن و تن‌آسانی

چه می‌خیزد جز تباهی و سیاهی؟

وجب به وجب این سرزمین

چشم به راه کار و تلاش است.

 

اگر نقطه‌ای از این خاک گرامی

بی‌نصیب از  گل و سبزه مانده باشد

من آنجا بذر عشق خواهم کاشت

تا سرشار شود از طراوت و نشاط.

 

ما به پیروزی عادت داریم،

درماندگی را برنمی‌تابیم،

چون اینجا خاستگاه اندیشه‌های روشن،

و مهد دانش و فرهنگ است.

 

کوه و دشت  و شهر و روستا

عرصه کوشش من است.

می‌خواهم اینجا را بهشت کنم

ایران من،  وطن من است!