رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۱ اسفند ۱۳۹۸

راستگویی در فرزندان - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

راستگویی در فرزندان

والدین برای اینکه فرزندان خود را راستگو تربیت کنند باید نسبت به اعمال خود و نیز در ارتباط خود با دیگران دقت کنند، فضایی که در آن پدر و مادر بسیار مراقب عملکردشان هستند، یعنی از هم چیزی را پنهان نمی‌کنند یا حداقل در مقابل کودک، تأکید به پنهان‌کاری نمی‌کنند، بر اساس صداقت و ارزش‌دادن به راستگویی بنا می‌شود.

اگر کودکی به دلیل ترس از تنبیه نتواند صادقانه از اشتباهش با پدر و مادر یا مربی‌اش صحبت کند، به دروغگویی گرایش پیدا می‌کند؛ به بیان دیگر تشویق و تنبیه درخانواده باید در قالبی درست صورت بگیرد؛ همچنین در صورت مشاهده دروغ، والدین و مربیان نباید دچار شتابزدگی شوند و کودک را تنبیه کنند، بلکه برای بازداشتن کودک از دروغگویی و اصلاح رفتار او باید روشی متناسب با موقعیت، سن و درک کودک انتخاب شود.

بررسی‌های روان‌شناسان کودک نشان داده است که نیاز به جلب توجه، رقابت با دیگر کودکان یا خواهر و برادر، برای دریافت تأیید از طرف والدین و از آن مهم‌تر، ترس از بزرگتر‌ها از عوامل اصلی دروغگویی به شمار می‌رود.

همچنین کودکانی که نسبت به دوستان و اطرافیان خود احساس کمبود می‌کنند، ممکن است برای جبران کمبود‌ها در زمینه‌های گوناگون نظیر شغل والدین، محل سکونت، وضع تغذیه، دوستان، تفریحات و سفر‌ها به دروغ متوسل شوند و نگرانی‌های خود را از بابت این کمبود‌ها در پوششی از دروغ کاهش دهند.