طاقت دل

اي دوستان  چاره ای بیاندیشد           که دلم طاقت از دست داده است

به ماهیی در تنگ بلور مي‌‌ماند          که شیشه عمرش شکسته باشد

 

تاج عشق اگر بر سر داشته باشی       باغ عشق اگر سرسبز باشد

چه در کاخ باشی،  چه در کوخ         سلطان و پادشاه تویی

 

رسم عاشقی چنین نیست      ای پروانه چرا نیامدی؟

شمع در اشتیاق تو مي‌سوخت    چون تو نیامدی، خاموش شد

 

اگر  فروغ ماه عالم‌آرا         صحن گلشن را روشن نکند

یعنی ساقی ما امشب           پرده از رخسار برنگرفته است

 

اینکه از بازار گلفروشان     عطر دلاویزی به مشام نمی‌رسد

یعنی  یار شهرآشوب ما       هنوز زلف بر باد نداده است!