رونق تولید ملی | جمعه، ۹ اسفند ۱۳۹۸

کتاب دیوان وفایی مهابادی - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

کتاب دیوان وفایی مهابادی

حاج میرزا عبدالرحیم فرزند ملا غفور فرزند نصرالله از طایفه ملا جامی در شهرستان مهاباد (سابلاغ) به سال 1260 ه-ق دیده به جهان گشوده ودر همانجا به مکتب رفته و پس از فراگیری مقدمات در مدرسه مسجد سور به ادامه تحصیل پرداخته و از محضر فضلای آنجا کسب فیض کرده است.

وفایی انسانی صوفی مشرب، متقی،خوشرو ،خوشخو و متواضع و مردم دوست بوده و به گل و گلزار و دشت و کوهسار عشق می ورزیده است.

وی طبعی وقاد داشته و گذشته از زبان کردی زبانهای فارسی عربی ترکی را نیز می دانسته و بیشتر به زبان کردی شعر می گفته است.

در مهاباد به مکتب داری امرار معاش و امرار وقت می کرد و ارتزاق وی از این راه بوده است. وفایی در سن بیست سالگی به عزم استانبول از مهاباد بیرون می رود اما پس از رسیدن به نهریه و ملاقات شیخ عبدالله شمزینانی از ادامه سفر منصرف شده همانجا می ماند و به طریقت نقشبندی تمسک می کند و یک سال بعد از آنکه شیخ مرشدش از سفر حجاز بر گردد به مهاباد برگشته و متاهل می شود.

وفایی دوبار به حج رفته است در سفر دوم با شیخ سعید برزنجی و پیره میرد و سید احمد خانقاه کرکوکی همراه بوده و در مراجعت در بین راه در سال 1318 ه-ق درگذشت.

دیوان اشعار استاد وفایی در نزد خاص و عام از مقبولیت خاصی برخوردار است.

دیوان استاد وفایی شامل همه اشعار ایشان هم به زبان فارسی و هم به زبان کردی است.

این دیوان لبریز از اشعاری است که در آن خیال انگیزی صناعات ادبی و وزن درونی و بیرونی آنها خواننده را مسحور می سازد.

بسیاری از اشعار استاد وفایی مهابادی از سوی بسیاری از آواز خوانان بنام کرد همچون استاد محمد ماملی در ترانه ها و آوازها مورد استفاده قرار گرفته است.