کتاب سر دلبران

در مقدمه این کتاب، محمد صدیق منشاوی می نویسد: «امیرالمومنین علیه السلام،  چهارمین خلیفه، ابو تراب، علی ابن ابی طالب علیه السلام،  که نواده کعب بن غالب است، او هاشمی النسب و قریشی الحسب و پسر عموی پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و دامادش است، اوست همسر فاطمه زهرا(علیهاالسلام) محبوبه پیامبر، پدران و اجدادی با عظمت دارد و فرزندانی چون حسنین علیهما السلام دو ماه فروزان و جگر گوشه های رسول خدا؛ پدرش ابوطالب سید البطحاء و اهل الثنا و حامل الواست، مرد با عظمتی که سر پیامبر شد، وقتی گرد یتیمی بر چهره اش نشست، او را پرورش داد و یار و یاور دوران بعثت بود، مادر بزرگوارش فاطمه بنت اسد، زنی پاک دامن و پرهیزکار و مهربان از بنی هاشم که از پیشگامان در اسلام است، رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به دیدار او   می رفت و در هنگام مرگ او را در پیراهن خود کفن کرد، سپس با چشمانی اشکبار بر او نماز گذارد و با او وداع کرد.»

او ادامه می دهد: «علی علیه السلام در منزل پیامبر رشد کرد و ایشان خود به تربیتش همت گمارد، لذا متخلق به اخلاق پیامبر و متصف به صفاتش گشت، دین را از سر چشمه گرفت و سیراب گشت، با فطرتی پاک و بی آلایش و نفسی راضی و مرضی هیچگاه به پرستش بت و سنگ و چوب آلوده نشد و راه شیطان را نپیمود، علی علیه السلام صورتی زیبا و سیرتی ملیح داشت، نه قد بلند و نه کوتاه قامت بود، قلبی محکم و بدنی استوار و قوی، محاسنی پر پشت و قیافه ای بشاش و خوشرو از ویژگی های او بود، چشمانی نافذ و بلند پیشانی می نمود، علی علیه السلام متواضعانه لباس می پوشید و مانند فقراء ردائی کوتاه به تن می کرد.»

صدیق منشاوی ادامه می دهد: «علی علیه السلام مناقبش بی شمار وخصلت هایش با شکوه، شمایلش نیکو، فضائلش پسندیده، صفاتش زیبا و صاحب کرامات بود، او امام عارفان و قدوه عاملان و پیشوای فصیحان و تاج بلیغان و شیر بیشه خطیبان در شهر علم و کوه حلم است، نور از او می بارد و حکمت از او به سخن می آید، امامی است عادل که حکم نمی کند به باطل و رد نمی کند سائل را، بلند نظر است و بسیار پر توان، شجاع شجاعان و پهلوان پهلوانان و شکننده کمر ستمگران است، کسی با او در دنیا در نیاویخت الا اینکه شکست خورد و با او مبارزه نکرد الا اینکه کشته شد.»